" NUK E DUA JETĖN TIME "
Nuk tė dua mė, o jetė,
as nuk dua nė ty tė rrojė,
ngase je e pavėrtetė,
e pėrse nė ty tė jetoj?
Tani se dua as dritėn e diellit,
se dua mė as dashurinė!
edhe nėse jetoj nė zjarr tė tmerrit,
mė nė ty s'dua tė rri.
Mos vajtoni as ju oj qyqe tė mjera,
se s'dua t'ju dėgjoj as zėrin mė,
se lumturinė mė mori era,
e nė kėtė jetė mė askund vend nuk zė.
Po bėjė lutje, e pse o Zot s'mė dėgjon,
po e thėrras vdekjen, e pse nuk vjen?
E ēka o jetė tani nga unė kėrkon,
kur e gjithė rininė mė shkatėrron?!
Mjaft o jetė mė mundove,
s'mė le vend askund nė kėtė botė,
mjaft dhembje mė shkaktove,
e dhembjen time e dėshmojnė kėta lotė.
O, mos ago as ti o dritė,
se mė shumė mė pėlqen nata,
errėsirėn tani jam duke e pritė,
ngase kurrė lumturi nė kėtė jetė nuk pata.
Ah sikur ta dije, se sa tė urrej,
t'ma merrje shpirtin kėtu tek shkruaj,
qė ti s'mė do mua, unė e vėrej,
e pėrse mė lė qė tė vuaj?
Ka kohė qė po tė kėrkoj,
e askund nuk tė gjej,
nė ēdo vend po gjurmoj,
Vallė?! Ku je mshef?
Po! Tek unė nuk pate mėshirė,
qė nė kėtė moshė ta urrej jetėn,
tė vdes ndoshta ėshtė mė mirė,
nga ky tmerr ta shpėtojė vehtėn.
Mos ke mėshirė pėr mua,
eja e mė shpėto,
se jetėn mė se dua,
tė lutem, mos mė tradhėto.
Mė shpėto nga kėto vuajtje,
nga kėto lot, nga ky pikėllim,
ah, moj mendje ēfarė nuk bluajte,
nė kėto ditė, qė po ngdhinė.
Ka filluar tė bėhet ditė,
ah, moj natė ti mos kalo,
eja vdekje, se jam duke tė tė pritė,
mos kėshtu, mos mė tradhėto.
Mjaft mė tradhėtove mbi kėtė dhe,
mjaft mė le duke tė pritur,
jo, pėr mua s'ka ditė tė re,
se drita ime tani ėshtė fikur.
Po tė kėrkoj nė dritė tė qiriut dhe nė mesin e humnerės,
tė lutem, eja e mos mė tradhėto,
eja e merre kėtė shpirt tė fatėzezės,
e nga kėto vuajtje mė largo.
Unė jam njė e mjerė,
nė kėtė botė jam pa dashuri,
e pa fat unė paskam lerė,
qė t'mos njoh unė kurrė lumturi.
Nuk dua mė tė pres,
nuk dua mė tė jetoj,
por dua qė tė vdes,
se tė nesėrmes nuk i besoj.
Tė prita dje, tė prita dhe sot,
do tė pres ndoshta me vajė e lotė,
por kur vdekja mė afrohet,
atėherė ndoshta do tė pendohem.
Oh, tė lutem mė trego se ku je,
se nga malli do tė verbohem,
tė lutem eja, se tė pres,
se zemra e shpirti do t'mė shkatėrrohen?!
Por ja, jeta na zhgėnjeu,
na largoi tė dy, tė dy
zemrat na i theu, dhe s'dua qė kėsaj jetė t'i thojnė,
kur njėri larg tjetrit po jetojmė.
Nė atė ēast unė ndihmė kėrkova,
para Zotit u gjunjėzova,
O, Zot! Nė zemėr njė plagė tė rėndė e kam,
edhe nė kėtė jetė e mallkuar jam.
Nė shpirtin tim, fle zemra jote,
dhe tani jetoj vetėm me shpresė,
kjo dritė s'mė lė vend askund,
andaj mė mirė ėshtė qė tė vdes.
Me lotė filloj tė shkruaj,
me shpirt po digjem, e me zemėr vuaj,
pėrse kjo jetė mė tradhėtoi,
e pėrse tani tė jetoj?
Vuajtja tek unė gjithmonė mbretėron,
e rruga e varrit mė perėndon,
mė mirė tė vdes, se tė jetoj,
se kėto vuajtje s'mund mė t'i duroj.
Pėrse, o Zot kaq mė mundon,
e zemrėn dhe shpirtin ma “,
fatin tim gjithmonė ta vajtoj,
e nė rininė time, vdekje tė kėrkoj.
Mallkuar ēoftė emri dhe jeta ime,
mallkuar ēoftė kjo jetė me mundime,
gėzim pėr zemrėn time, se di pėrse s'ka,
kjo zemėr e shkretė si lule ėshtė tha.
Kėtė shpirt tė lutem, mos e merr,
se aty jeton njė i mjerė,
largoni kėto vuajtje, e kėto lotė, qė kurrė nuk pushojnė,
e pa fat jam nė jetė, dhe kur nuk shoh dritė tė vėrtetė.
E mallkuar ėshtė kjo zemėr,
andaj leri kėto sy tė mallėngjyer,
qė edhe njėherė tė shijojnė atė dritė tė pakėt qė e kisha,
e tani dua qė t'mė harrosh.
Frymėzimi im i pa fat,
qė vjen e mė djeg mu nė gji,
pėr kėnd tė flas, e pėr kėnd tė shkruaj,
e pėrse mė bėn qė kaq shumė tė vuaj?
Jam shkrirė, nė jetė jam tretur,
e tėra kėrkoj tė vdes, tė shkoj nė dhe,
tė pushoj, tė bėhem tokė,
trupi yt pėr tė mė shkelur.
E tė bėhem pluhur, qė kurrė s'do tė kesh pėr tė mė vėrejtur,
bashkė me pranverė po largohem edhe unė,
kur t'mė kujtojnė shokėt e shoqėt, le tė shiqojnė nė dhe,
se aty pushon njė turp, qė dikur i deshti shumė,
dhe ja, tani u bė pėr ta shkelur edhe ju!.
Po nėnės time, vallė kush do t'i jep ngushėllime,
nė ankthe tė jetės le t'mė kujtojnė,
nganjėherė le tė vjen tek varri,
le ta shiqon varrin tim aty ku shkruan:
"Amanet, mė kujtoni nganjėherė"?
Amanet mė kujto nganjėherė,
mė pėrqafo prej sė largu,
sė paku njė herė nė vit,
se pėr mua nuk do tė ketė as pranverė,
as s'do tė zbardh kjo e mjera ditė.
Mos e harro shifrėn qė tė don,
kthema dritėn, se ky zjarr mė pėrvėlon,
mos u largo nga gjiri im,
se s'ka kush pas teje, t'mė jep ngushėllim.
Pėrse kėshtu mė tradhėtove,
don qė t'ma shuash tė vetmėn dritė,
zemrėn dhe jetėn ma helmove,
andaj kthehu, e mos shko, o shpirt.
Tė kėrkoj vdekjen, mė dhimbet jeta,
e kur s'tė kam pranė, qajnė sytė e mi,
andaj prapė mė e mirė ėshtė vdekja,
kur s'kam ku tė gjej unė lumturi.
Nė ėndėrr tė shoh, kur sytė e mi lotojnė,
nė netėt pa gjumė, ndiej zemrėn qė vajton,
kėrkoj hijen tėnde nė muret e dhomės sime,
e mėngjesi agon, por vuajtjet nuk pushojnė.
Nė lotėt e mi, njė melodi e re,
ma shuan mallin, nuk mė len tė vdes,
ditėt kalojnė por asgjė nuk ndryshon.
Koha shėnon vuajtjet e mia nė ditar,
sytė e tu nuk mė len tė qetė,
ah, ky kujtim
dashurinė e humbur kėrkon.
Ky rrembesh shiu, kujtimet m'i riktheu,
ma pushtoi shpirtin zemrėn ma theu,
kohėn e pranverės sė kaluar mua ma kujtoi,
atėherė kur zemra ime nė tėnden jetoi.
E tani u larguam! Jetė pa mėshirė!
Po bredhi nėpėr rrugė, ēdo kund po gjurmoj me shpirt tė tretur,
nė ēdo pėllėmb po tė kėrkoj,
po e thėrras vdekjen, nga ky zjarr tė mė shpėtoj.
Por, vallė! Jeta a sillet me ēdokend si me mua,
kėsaj bote tė hidhur - jetė po i thuhet,
e ēfarė, o Zot ėshtė ai kur zemrėn ta vret
dhe kur ai na mallkon, ndihmė nga ai a kėrkohet?
Sytė i kam tė mbushur me lotė
dhe kurrė s'mė thahen pėr atė njeri qė ma theu zemrėn,
dhe mė shtyn tė qaj,
por mė e mirė ėshtė vdekja, se e tėrė jeta t'mė kalon nė vaj?!
Unė po vdes, e tani nė shpirt tė kujt, vallė do tė jetoj,
nė atė shpirt qė e desha,
e qė kurrė "Tė dua", s'mė tha,
por tani le tė harrohen t...
PĖR ATĖ... QĖ SOT GJENDĖT NĖ VARR...
E heshtur nė cepin e dhomės,
me njė bllokė tė vogėl nė duar,
ēėndronte e ndrojtur pa fjalė,
kjo zemra ime e lėnduar...!
Dhe bllokun e hapė mė ngadalė,
diēka kėrkoj pakuptim,
mė duket se ti je aty
dhe unė tė flas shpirti im... !
Por ti papritur mė zhdukesh
dhe as pėrgjigje nuk mė kthen,
dhe unė kaloj faqen tjetėr
ndoshta aty do tė tė gjejė!
Aty lexoj dy fjalė...
dhe lotėt dot si mbledh,
tė them TĖ DUA shumė,
tė them ktheu nė jetė!
Dikur aty diēka
mė kishe shkruar ti,
tani unė bashkė me dhembjen
e mbaj thellė nė gji!
E mbaj aq pranė me zemrėn
shtrėnguar thellė nė shpirtė,
se ty dua tė tė kthej
nė jetė, nė jetė sėrish!
Se ti ike pa folur me mua
dhe fjalėn e fundit nuk ma the, pse s'e di,
ti veē ma shkruajte TĖ DUA
dhe ike u largove pėrgjithnji!
Pėrse nuk durove derisa tė vija
qė puthjen time ta merrje,
tė ta thosha atė qė kurrė nuk ta tashė,
kur kokėn nė mua mbėshtesje?!
Pėrse jo nuk prite
tė tė shihja edhe njėherė,
kur mė dhembje mė buzėqeshe,
mė kujtove atė pranverė?!
Pėrse kjo jetė ėshtė kaq e padrejtė,
ty tė mori kaq larg nga unė,
pėrse nuk na bashkonė pėrsėri,
tė na bėn tė gėzuar?!
Po ti a mė mbanė mend mua
apo ndoshta me engjuj ke rėn nė dashuri,
ndoshta dhe unė do tė bėhem engjull sė shpejti,
qė ti tė mė duash pėrsėri?!
Tė lutem mė ndihmo tė vijė edhe unė atje,
mos mė lerė tė vuaj ē'do ditė e natė,
se kam njė kohė tė gjatė qė pres
nė krahėt e tu tė jam prapė !
Nuk mundem nga kjo jetė tė ngre kokėn,
e vetmuar pa ty nė ē'do anė,
nuk mundem jo mė tė dashuroj,
jo, mė zemėr pėr dashuri nuk kam.
Tė lutem mė dėrgo njė shenjė,
njė ėndėrr, njė lule mė dėrgo,
nga ato qė unė t'i sillja pranė
dhe ti me thoshe mos mė lėndo!
Pėrse ike kaq larg nga unė,
jo mė as lule s'tė sjell dot,
tani unė dua tė jam mė ty
se pėr mua pa ty kjo jetė ėshtė e kotė!
Ē'do ėndėrr tė thėrras mė merr,
nė shpirtin tėnd mė shtrėngo,
dua tė jam edhe unė engjull
nė krahėt e tu tė fluturoj!
Kur pranė teje qėndroj e heshtur
dhe dridhem kur mė prek ngadalė,
mendoj se mbrenda teje ka diēka
dhe ti mė thua me zemėr, e jo me fjalė!
Diēka qė mė bėn tė ndihem si engjull
dhe hap krahėt drejtė teje fluturoj,
ti mė shtrėngon aq fortė pranė vetės
dhe ngadalė pėshpėris Tė Dashuroj
Zot tė lutem kthema pėrsėri atė qė dikur ma more,
mos mė le tė vuaj kaq shumė pėr tė,
se mė s'po mund tė duroj dot,
e pamundur ta harroj,
kur sytė e mi pėr atė pikojnė vetėm lotė,
kthema tė lutėm sepse e dua gjithmonė, gjithnjė?!
O Zot a mė dėgjon vallė,
ktheje edhe njėherė nė ketė jetė,
a mė sheh mua , a e sheh zemrėn time duke u kallė,
o Zot ma kthe vetėm edhe njėherė atė shpirtė,
nga ajo ditė qė e more dhe mė le pa tė,
unė mbeta LOTI_DASHURISĖ...?!!!
TĖ DUA VETĖM TY...
Tė pyes, ku po shkojmė,
mė thua, s'e di,
mė pyet, pse jetojmė,
pėrgjegjien nuk e di!
Tė dua, tė them ,
tė dua, a e di,
tė puthė nė buzė,
mė puthė dhe ti.
E pastaj, heshtje, qetėsi,
dy zemra dėgjohen,
herė unė, herė ti,
tė dua, dėgjohet pėrsėri...
Tė pyes, pse jeton,
mė thua pėr ty,
mė pyet ē'farė do,
tė them........ Tė Dua vetėm ty...!!!!
Calendrier
Devenir fan de Forumactif
Sujet: poezi dashurije... 
2007-09-23, 09:19
Derguar Nga Nitushi [email]
[/email] 
